Paradiso

Zondag bezoek ik naar haast jaarlijkse gewoonte de Beurs van de kleine uitgever in het Amsterdamse Paradiso, samen met Boris Rousseeuw die er zijn nieuwste uitgaven van zijn Carbolineum Pers (http://members.lycos.nl/Carbolineum)

presenteert en dit jaar goed verkocht. Onder andere zijn Den Kemschen Hey-Kreekel, een onbekend Antwerps liedboek uit 1665 dat hij prachtig uitgaf met wonderlijk mooie houtsneden van Isabelle Vandenabeele, verwisselt enkele keren van eigenaar, en terecht. Ik schaf me de cd Jazzloops van Hugh Hopper (ex-Soft Machine) aan - allicht ook een bibliofiele oplage. En gesigneerd! Zoals elk jaar ontdek ik verder enkele nieuwe, interessante uitgevers die mooi werk leveren: bij Pels & Kemper (http://www.pelskemper.nl/) herken ik Gerard Pels die al jaren in het boekenvak werkt en nu met beeldend kunstenaar Margriet Kemper deze uitgeverij startte die beeld en tekst kunstig verbindt. Ik koop er de fraai gebonden Weense novelle Tubutsch van Albert Ehrenstein - tijdgenoot van Frans Werfel, van wie ik zelf enkele romans in vertaling uitgaf. Of Stichting Drukwerk in de Marge, met altijd verrassende typografie. Joost Veerkamp is ook dit jaar present, met kepie en al, en amuseert zich dit jaar als postbeambte die zijn grafische pareltjes stempelt. Hilde Busschots van De Pampiere Werelt heeft opnieuw enkele bijzonder verzorgde boekbanden in de aanbieding. De onverwoestbare Simon Vinkenoog is er ook dit jaar weer bij, net als andere bekenden uit het Nederlandse boekenvak en slechts een handvol Vlamingen die net als ik op zoek zijn naar werk dat in de reguliere handel minder makkelijk te vinden is. Het voornemen groeit om ook in Vlaanderen (opnieuw) een vergelijkbare beurs te organiseren - misschien in Leuven, misschien in Gent - die een podium biedt aan bibliofiele- en kleinschalige uitgevers en private presses. Het zou een mooi en nuttig forum kunnen worden voor alle drukwerk in de marge dat de moeite van het ontdekken waard is, zoals Paradiso nu al voor de eenendertigste keer bewees.

Acqua Alta

Na enig puzzelwerk lukte het om afgelopen weekend te gaan uitwaaien in Venetië. Ah, Venezia! Dertig jaar geleden al eens gepasseerd, enkel het beroemde San Marco plein in herinnering bewaard, ditmaal danig onder de indruk geraakt van de auto- en zelfs fietsloze stad in het water. De wirwar aan straatjes, bruggen, kades, piazze en palazzi is uniek, de wijze waarop de Venzianen de straten benoemen en hun openbaar vervoer per boot hebben geregeld evenzo. Vaut le détour, mérite le voyage.

De Peggy Guggenheim collectie bezien is absoluut aan te bevelen: werk van Magritte, Parmiggiano, Klée, Picasso,... komt in het palazzo waar mevrouw Guggenheim woonde & begraven is perfect tot z'n recht. Onvergetelijk.

Qua timing kan deze citytrip tellen: na twee nachten vol regenbuien kijk ik maandagochtend vanuit het raam van de hotelkamer uit op een ondergelopen kade en straat. Voor het eerst in twintig jaar bereikt het acqua alta een hoogte van 156 cm boven het gemiddelde waterpeil. Bij gebrek aan lieslaarzen zit er voor ons niks anders op dan af te wachten tot het water begint te zakken. Dat helpt om door te lezen in ons stapeltje boeken. Tegen één uur 's middags moeten we wel vertrekken om ons vliegtuig te halen: als bij wonder lukt het ons om met enige improvisatie en hulp van vriendelijke Venezianen de Piazza Roma te bereiken met droge voeten. Daar kunnen we een taxi nemen. Onderweg laveerden we over passerelles en tussen plassen water voorbij ondergelopen winkels, restaurants en hotels. Dankzij de gloednieuwe brug bij het treinstation (amper twee maanden open) en ondanks een staking van de gondolieri en de waterbus (dit is Italië!) redden we het. Ook dit is onvergetelijk.

You can't always get what you want

Ik heb gisteren afscheid moeten nemen van iemand die ik niet heb gekend. Bert Van de Vloed. 55. Na een kortstondige ziekte overleden op 11 november, zowat op het moment dat de boekenbeurs werd gesloten. Bert = de echtgenoot van Linda Vandermeulen, die de boeken van Uitgeverij Vrijdag aan de man bracht bij de boekhandel. Haar onverdroten, toegewijde inspanningen voor de lancering van Vrijdag in de boekhandelsmarkt weze geprezen. Toen ik recent het verdict vernam over de plotse ziekte van haar echtgenoot, kwam ik woorden te kort voor zo veel onrechtvaardigheid. Maar je hebt niet te kiezen, je moet verder... ook al is het gemis zo drukkend dat het je de adem beneemt.

We hebben met meer dan 300 afscheid genomen van Bert. We hebben geluisterd naar de verhalen over zijn vitale leven, naar de muziek die hij koesterde, met als huiveringwekkende uitsmijter You can't always get what you want van de Rolling Stones, en we hebben ons best gedaan om troost te bieden aan zijn dierbaren. Van wie ik dus eigenlijk enkel Linda ken.


Linda, moge je toekomst zich vullen met de vele mooie herinneringen aan hem. Moge dat je verdriet veranderen, ook al verdwijnt het nooit meer.

49

Jarig zijn tijdens de boekenbeurs doet je de gekste bekken trekken...

Iets met boeken, aflevering 1 van 26 oktober 2008

KOM TERUG, ALLES UIT DE KAST !

Messe

Buchmesse in Frankfurt: mijn zesentwintigste keer. En toch ook weer de eerste keer, met de nieuwe uitgeverij Vrijdag. Collega Dirk bezoekt de beurs voor het eerst en heeft dezelfde indruk als ik, 26 jaar geleden: overweldigd door het gigantische aanbod, dat misschien een beetje beklemt maar vooral inspireert. Hans en ik sluiten onze eerste deal: Ladies and gentlemen: the Bible! van debutant Jonathan Goldstein. Volgende (literaire) lente bij uw boekverkoper! Met Joost van het gastvrije Podium gaan we een bieding in met voorschotbedragen die even snel stijgen als de bankaandelen dalen. Het is nog te vroeg om rechten te verkopen (onze eerste boeken zijn nog maar net uit) maar toch is er best veel belangstelling voor op de collectieve stand van de Vlaamse Uitgevers Vereniging.

Minister Patricia Ceysens op bezoek, die haar tijd neemt om met de aanwezige uitgevers en boekhandelaren kennis te maken en te praten, en die enkele concrete plannen voor onze sector komt toelichten. De receptie ter gelegenheid van haar bezoek is crowdy en geanimeerd. Haar bezoek wordt door de collegae alvast bijzonder gewaardeerd.
Dan nog gauw even naar de receptie van onze Waalse collegae op hun stand, om dan met de metro naar het Westin Grand Hotel te suizen voor de Bertelmann party: nog meer volk, nog meer animo... Ik hou het om halftwaalf voor bekeken maar vanochtend hoor ik van enkele vakbroeders en -zusters dat ze tot vier uur doorfeestten en dan nog voor een afzakkertje naar het Frankfurter Hof trokken: de plek met het meest benepen microklimaat van Frankfurt.

Vrijdag om 14u de laatste afspraak en dan naar huis karren, om het weekend door te komen met alle Duitse boekenbijlagen en internationale catalogi en rechtenlijsten. Maandag gaan we dan weer over tot de orde van de dag, op weg naar de volgende boekenbeurs. Ohne ende.

Policewoman

En dan nu: muziek. Of veeleer de tekst bij één van de beklijvendste nummers die Joan as a Policewoman zingt.

We don't own it

You will know by the way

That he cuts his eyes

Looks away from the door

That walked in you

You will know it will go

Down in history

How sweet he was to you

And all the others

So hand it over

Cause we don't own it

It's in the mystery

Our silent fantasy

Cause i

Nor you

Could ever

Know what it's like

To have the night fall

And be felled by the night

No, we don't own it

All you know is the way

That he made you feel

He made you feel safe enough

To feel at all

It's all there in the moment

You understood

That he's not going on

And you're still going on

So hand it over

Cause we don't own it

It's in the mystery

Our silent fantasy

Cause I

Nor you

Could ever

Know what it's like

To have the night fall

And be felled by the night

No, we don't own it

It's his story

Our subtle jealousy

Cause i

Nor you

Could ever

Know what it's like

To have the night fall

And be felled by the night

No, we don't own it