Ik heb gisteren afscheid moeten nemen van iemand die ik niet heb gekend. Bert Van de Vloed. 55. Na een kortstondige ziekte overleden op 11 november, zowat op het moment dat de boekenbeurs werd gesloten. Bert = de echtgenoot van Linda Vandermeulen, die de boeken van Uitgeverij Vrijdag aan de man bracht bij de boekhandel. Haar onverdroten, toegewijde inspanningen voor de lancering van Vrijdag in de boekhandelsmarkt weze geprezen. Toen ik recent het verdict vernam over de plotse ziekte van haar echtgenoot, kwam ik woorden te kort voor zo veel onrechtvaardigheid. Maar je hebt niet te kiezen, je moet verder... ook al is het gemis zo drukkend dat het je de adem beneemt.
We hebben met meer dan 300 afscheid genomen van Bert. We hebben geluisterd naar de verhalen over zijn vitale leven, naar de muziek die hij koesterde, met als huiveringwekkende uitsmijter You can't always get what you want van de Rolling Stones, en we hebben ons best gedaan om troost te bieden aan zijn dierbaren. Van wie ik dus eigenlijk enkel Linda ken.
Linda, moge je toekomst zich vullen met de vele mooie herinneringen aan hem. Moge dat je verdriet veranderen, ook al verdwijnt het nooit meer.
woensdag 19 november 2008
zaterdag 1 november 2008
.jpg)
.jpg)
.jpg)
.jpg)
maandag 27 oktober 2008
vrijdag 17 oktober 2008
Messe
Buchmesse in Frankfurt: mijn zesentwintigste keer. En toch ook weer de eerste keer, met de nieuwe uitgeverij Vrijdag. Collega Dirk bezoekt de beurs voor het eerst en heeft dezelfde indruk als ik, 26 jaar geleden: overweldigd door het gigantische aanbod, dat misschien een beetje beklemt maar vooral inspireert. Hans en ik sluiten onze eerste deal: Ladies and gentlemen: the Bible! van debutant Jonathan Goldstein. Volgende (literaire) lente bij uw boekverkoper! Met Joost van het gastvrije Podium gaan we een bieding in met voorschotbedragen die even snel stijgen als de bankaandelen dalen. Het is nog te vroeg om rechten te verkopen (onze eerste boeken zijn nog maar net uit) maar toch is er best veel belangstelling voor op de collectieve stand van de Vlaamse Uitgevers Vereniging.
Minister Patricia Ceysens op bezoek, die haar tijd neemt om met de aanwezige uitgevers en boekhandelaren kennis te maken en te praten, en die enkele concrete plannen voor onze sector komt toelichten. De receptie ter gelegenheid van haar bezoek is crowdy en geanimeerd. Haar bezoek wordt door de collegae alvast bijzonder gewaardeerd.Dan nog gauw even naar de receptie van onze Waalse collegae op hun stand, om dan met de metro naar het Westin Grand Hotel te suizen voor de Bertelmann party: nog meer volk, nog meer animo... Ik hou het om halftwaalf voor bekeken maar vanochtend hoor ik van enkele vakbroeders en -zusters dat ze tot vier uur doorfeestten en dan nog voor een afzakkertje naar het Frankfurter Hof trokken: de plek met het meest benepen microklimaat van Frankfurt.
Vrijdag om 14u de laatste afspraak en dan naar huis karren, om het weekend door te komen met alle Duitse boekenbijlagen en internationale catalogi en rechtenlijsten. Maandag gaan we dan weer over tot de orde van de dag, op weg naar de volgende boekenbeurs. Ohne ende.
dinsdag 7 oktober 2008
Policewoman
En dan nu: muziek. Of veeleer de tekst bij één van de beklijvendste nummers die Joan as a Policewoman zingt.
We don't own it
You will know by the way
That he cuts his eyes
Looks away from the door
That walked in you
You will know it will go
Down in history
How sweet he was to you
And all the others
So hand it over
Cause we don't own it
It's in the mystery
Our silent fantasy
Cause i
Nor you
Could ever
Know what it's like
To have the night fall
And be felled by the night
No, we don't own it
All you know is the way
That he made you feel
He made you feel safe enough
To feel at all
It's all there in the moment
You understood
That he's not going on
And you're still going on
So hand it over
Cause we don't own it
It's in the mystery
Our silent fantasy
Cause I
Nor you
Could ever
Know what it's like
To have the night fall
And be felled by the night
No, we don't own it
It's his story
Our subtle jealousy
Cause i
Nor you
Could ever
Know what it's like
To have the night fall
And be felled by the night
No, we don't own it
zondag 21 september 2008
Typosphere
Bij de start van de nieuwe uitgeverij Vrijdag in juni kreeg ik van vrienden het boek Typosphere. Nieuwe lettertypen cadeau. Dit visueel handboek met d
e nieuwste letterontwerpen en hun toepassingen heb ik inmiddels talloze malen doorbladerd en besnuffeld: de wijze waarop de twee auteurs de meest uiteenlopende nieuwe lettertypen presenteren is voor mensen zoals ik dan ook zeer verleidelijk. Het boek is ingedeeld in zeven emoties: agressie, plezier, nostalgie, dynamiek, spel, geluk en ontspanning. Elke bespreking vertelt iets over de karakteristieke kenmerken van de letter maar ook van zijn ontwerper. Zo kom je van alles te weten dat niet heel erg terzake oogt te zijn, maar aantoont dat letters het leven zelf weerspiegelen: de Curtida is bijvoorbeeld geïnspireerd op een uithangbord van een lederwarenwinkel in Barcelona. De Tarocco diende oorspronkelijk voor een boek over sinaasappelplantages op Sicilië. En de Staple TXT is gemaakt door een voormalige chef-kok die nog altijd lyrisch wordt van de varkens die hij kweekte. De Emeralda komt dan weer uit de koker van Stefan Claudius die ook graag gitaar speelt in z'n band Volvo Penta maar nog het liefst van al zijn dag doorbrengt op het strand van Cape Arcona, een klein fictief land in de Atlantische Oceaan waar hij samen met Thomas Schostok tot koning uitriep, het geld afschafte en de productie van letterfonts startte...
e nieuwste letterontwerpen en hun toepassingen heb ik inmiddels talloze malen doorbladerd en besnuffeld: de wijze waarop de twee auteurs de meest uiteenlopende nieuwe lettertypen presenteren is voor mensen zoals ik dan ook zeer verleidelijk. Het boek is ingedeeld in zeven emoties: agressie, plezier, nostalgie, dynamiek, spel, geluk en ontspanning. Elke bespreking vertelt iets over de karakteristieke kenmerken van de letter maar ook van zijn ontwerper. Zo kom je van alles te weten dat niet heel erg terzake oogt te zijn, maar aantoont dat letters het leven zelf weerspiegelen: de Curtida is bijvoorbeeld geïnspireerd op een uithangbord van een lederwarenwinkel in Barcelona. De Tarocco diende oorspronkelijk voor een boek over sinaasappelplantages op Sicilië. En de Staple TXT is gemaakt door een voormalige chef-kok die nog altijd lyrisch wordt van de varkens die hij kweekte. De Emeralda komt dan weer uit de koker van Stefan Claudius die ook graag gitaar speelt in z'n band Volvo Penta maar nog het liefst van al zijn dag doorbrengt op het strand van Cape Arcona, een klein fictief land in de Atlantische Oceaan waar hij samen met Thomas Schostok tot koning uitriep, het geld afschafte en de productie van letterfonts startte... Elk lettertype wordt mooi geIllustreerd in vaak zeer uiteenlopende toepassingen, zodat dit boek ook nog eens een ware lust voor het oog is.
Een schoon cadeau, kortom.
donderdag 18 september 2008
broek
Enkele dagen geleden moest ik even op controlebezoek bij de dokter. Mijn huisarts was op vakantie, dus liep ik langs bij de vervangende dokter. Leuke man, fijn gesprek. In vlotte jeans, zo merkte ik op, dat had ik niet eerder gezien. De dag daarop hoor ik op de radio dat een enquete bij patiënten en doktersbezoekers uitwees dat men discrete kledij op prijs stelt: witte jas, bijvoorbeeld, vindt men wel passen bij de dokter. Jeans helemaal niet. Terwijl ik mijn 
vervangdokter juist sympa vond vanwege die broek.
Tijden en zeden veranderen gaandeweg, maar goed ook dat steeds minder 1 smaak domineert in de sociale afspraken: studenten kunnen tegenwoordig probleemloos in jeans - met scheur en al - mondeling examen afleggen. Blue jeans onder een erg gekleed colbert is hip op recepties bij filmpremières. Nog even en zelfs het voorgeslacht vindt gabbers er lief uit zien.
vervangdokter juist sympa vond vanwege die broek.Tijden en zeden veranderen gaandeweg, maar goed ook dat steeds minder 1 smaak domineert in de sociale afspraken: studenten kunnen tegenwoordig probleemloos in jeans - met scheur en al - mondeling examen afleggen. Blue jeans onder een erg gekleed colbert is hip op recepties bij filmpremières. Nog even en zelfs het voorgeslacht vindt gabbers er lief uit zien.
Abonneren op:
Posts (Atom)